Rien en Marga in Ecuador! …. hun belevenissen!

Onze wedstrijddansers Rien en Marga zijn op dit moment naar Ecuador om deel te nemen aan plan Scholarship waar we eerder in ons nieuws al over berichtten.
Met een groep van 28 mensen maken ze deze reis door dit Zuidamerikaanse land, georganiseerd door Plan Nederland in samenwerking met KRAS. Zij zullen daar een aantal projecten van Plan Nederland bezoeken. Het is de bedoeling dat alle deelnemers aan deze reis proberen om geld in te zamelen en sponsors te vinden voor dit project.
De belevenissen van hen vinden jullie hieronder:

14455817_837545603047368_2104103627_o DAG 1
Om 10 uur vanmorgen vertrokken van Schiphol. Rond 3 uur lokale tijd geland op Quito in Ecuador. Het is hier 7 uur vroeger. Met de bus nog 2 uur rijden naar het noorden, naar Otavalo. Prachtige weg door de bergen. Leuk hotel in het centrum. Helemaal in stijl. Om half 8 gaan we eten en daarna misschien nog even in het stadje rondlopen. Op tijd naar bed, het was een lange dag na een korte nacht.

 

 

14455755_838002399668355_823348772_oDAG 2
Naar het azuurblauwe kratermeer Cuicocha op ca. 3000 m hoogte. Een boottochtje over het meer gemaakt. Daarna naar enkele indianendorpen: Cotacachi, het leerdorp, met allemaal winkeltjes met artikelen van leer, zoals tassen, schoenen, etc. Peguche, naar een muziekwerkplaats, de man maakte ter plekke een panfluit, liet ander instrumenten zien en horen, en met enkele familieleden liet hij ons de indiaanse muziek horen. In hetzelfde dorp naar een wolwever, een demo en uitleg hoe de wol geverfd werd en er hingen prachtige kleden. Teruggereden naar Otavalo, in een leuk restaurantje geluncht en de markt bezocht. Een zeer grote markt in het centrum van de stad. Een heel leuke sfeer. ‘S avonds weer heerlijk gegeten in het hotel.

DAG 3
14509355_838645066270755_1810078479_nVandaag reden we van Otavalo naar Quito. Eerst nog een keer naar het dorp Peguche om een waterval te bekijken. Voor de bewoners van Peguche (indianen) een heilige plek. Weer een schitterende weg naar Quito. Onderweg een stop bij het monument op de evenaar, “La Mitad del Mundo” (= het midden van de wereld) precies op 0°. Hier staat een streep op de grond die de evenaar markeert en kun je dus met 1 been op het noordelijk halfrond staan en met het andere been op het zuidelijk halfrond. Hier was ook het openluchtmuseum “Inti-Nan”. Over de historie van de Ecuadorianen en leuke proefjes om te bewijzen dat we ons echt precies op de evenaar bevinden. Daarna reden we naar ons hotel in Quito. En hadden een late lunch in een hele gezellige cafetaria. De rest van de middag was vrij te besteden. Rien ging met een kabelbaan naar een top van 4100 meter van waaruit je een schitterend uitzicht had over de stad Quito. Om half 8 het diner in een zeer chique restaurant.

DAG 4

Vandaag stond het bezoek aan Quito op het programma en daarna de reis naar Papallacta. We reden eerst met de bus de heuvel “Panecillo” op naar 3030 m in de vallei van Quito. Je had daar een schitterend uitzicht over de stad Quito. Een grote huizenzee. Op de heuvel stond een monument “La Virgin de Quito”. Heel indrukwekkend! Vervolgens reden we weer terug naar beneden en werden we aan de rand van het koloniale hart van Quito afgezet. Daar hebben we rondgewandeld en diverse bezienswaardigheden bezocht. Om 11 uur was ook wisselen van de wacht bij het regeringsgebouw op de Plaza Grande. Een heel ritueel.
Ook weer zeer indrukwekkend. Geluncht op weer een voortreffelijk adres dat onze gids had uitgezocht. Op het terras, zo ongeveer het enige in Quito. Na de lunch met de bus naar de basiliek gereden om die te bezoeken. Daarna reden we naar ons volgende adres in Papallacta. Door het Andes gebergte over een pas van 4000 m. Schitterende weg! We sliepen in “Hotel Termas Papallacta”, we hadden onze eigen termale baden voor de deur van onze kamer. Heel heet. Heerlijk! Om half 8 was het diner.
14453933_839119856223276_612849998_o

DAG 5
14445730_839631832838745_1437276191_nVandaag gaan we van Papallacta naar de Amazone jungle, met een aantal tussenstops. Na het ontbijt gingen we eerst een wandeling maken vanuit het hotel. Door het bos en langs een rivier. We zaten op 3300 m. Prachtige wandeling, mooie bloemen, ruige rivier met veel stroomversnellingen en watervallen, klimmen en dalen langs smalle paadjes. Na de wandeling dronken we nog koffie in het hotel en daarna vertrokken we naar de Amazone jungle. De eerste stop was Guango Lodge. Hier waren vele soorten kolibrie’s. Ze hadden daar speciale voederbakjes hangen voor de kolibrie’s. Daar ook een wandeling gemaakt door het nevelwoud. Na een kopje koffie of thee reden we weer verder. Naar restaurant Gina in Baeza waar we voor de lunch heerlijke, vers bereide forel hebben gegeten. De weg is weer prachtig, door het Andes gebergte, de bus maakte een aantal foto stops. Daarna naar Tena en dan verder naar de Lodge in de jungle “Jardin Aleman Lodge “. Dit ligt op zeeniveau. Dus dat was een hele omschakeling en het was er heel warm en tropisch. Na een welkomstdrankje kregen we de sleutel en konden we naar onze kamer. Hier zitten we in een gebied met veel muggen, dus moesten we ons goed beschermen. Om half 8 kregen we weer een prima diner.

 

DAG 6

14550792_840930179375577_623006391_o 14489547_840930112708917_1470084759_oDe jungle ontdekken! ’s Nachts had het hard geregend en ’s morgens bij het ontbijt regende het ook. Dat voorspelde niet veel goeds. Maar ja, dat kan als je in de jungle zit. We moesten wel laarzen aan, dus na het ontbijt eerst laarzen passen en aantrekken, waarna we met de bus naar Misahualli reden. Daar was de aanlegplaats van de boten, gemotoriseerde kano’s met een dakje. Met 3 kano’s gingen we over de rivier de Napo varen. Na ongeveer een half uur varen legden we aan bij een speciale aanlegplaats van de Lodge Jardin Aleman. Daar hebben we een wandeling gemaakt door de jungle met een lokale gids. Die liet van alles zien en vertelde van alles over de leefgewoonten van de mensen en de flora en fauna van de Amazone jungle. Tot nu was het droog gebleven, maar na een tijdje wandelen ging het regenen, eerst zachtjes en toen hard. Het laatste gedeelte liepen we in de stromende regen. Het laatste gedeelte naar de aanlegplaats was vrij steil en nu heel glibberig. Bij de aanlegplaats hadden ze een overkapping gemaakt met banken en tafels in een vierkant. Hier kregen we een warme maaltijd, in metalen bakjes (zodat het warm bleef) met drinken er bij en een appel toe. Was allemaal meegenomen in de boten. Het was geweldig!

Na het eten voeren we met de boten naar een opvangcentrum voor jungle dieren. Het was weer droog geworden. Daar kregen we een rondleiding. Heel interessant. Daarna weer terug in de boten. We voeren nog een klein stukje verder de rivier op. Daar waren wilde apen te zien in de bomen aan de rand van de rivier. We bekeken ze vanaf de boot. Toen voeren we weer helemaal terug naar Misahualli. Het duurde nu alleen veel langer omdat we stroomopwaarts moesten. Rond half 6 waren we terug bij de Lodge. Om half 8 het diner en daarna nog wat drinken met z’n allen.

DAG 7
14518306_841535252648403_967222681_nVan de Amazone jungle naar Baños. Om kwart over 8 vertrokken. Eerst een heel stuk rijden. Weer veel mooie natuur. De natuur in Ecuador is heel divers. Veel verschillende landschappen die je op 1 dag tegen kunt komen. Ook wat betreft het weer, 4 seizoenen op 1 dag is geen uitzondering. Ecuador kent geen jaargetijden zoals bij ons, omdat het op de evenaar ligt. We hebben een aantal keren gestopt voor foto’s of voor het toilet. Bij de plaats Rio Verde gestopt om de spectaculaire waterval “Pailon del Diablo” te bezoeken. Het was ongeveer een half uur lopen naar beneden naar de waterval. Inderdaad zeer indrukwekkend. Wat een geweld dat water. Je werd helemaal nat. Een stukje terug kon je ook over een hangbrug lopen en de waterval bekijken. Schitterend! Toen weer terug naar boven. Dat viel niet mee. Daarna reden we naar Baños naar hotel Isla Baños. Spullen op de kamer gezet en meteen naar onze lunchgelegenheid in de stad gelopen. Was weer voortreffelijk. Na de lunch, het was inmiddels rond half 4, een rondleiding door de stad Baños met onze reisleider. We konden nog even wat relaxen en om half 8 was ons diner in een naastgelegen hotel. Hierna gingen we nog even naar een hele aparte bar, met een kampvuur middenin. Een welkomstdrankje in een klein glaasje wat brandde en wat je met een rietje op moest drinken. Heel apart.

DAG 8
14536912_842191612582767_1624386408_oVandaag een vrije dag in Baños. Er werden een aantal mogelijkheden gegeven of je kon zelf op pad gaan. Baños ligt in een vallei met rondom bergen. Je kunt hier veel extreme sporten beoefenen, zoals wandklimmen, canyoning. Wij gingen met een Chiva een tocht maken. Dit is een voor personenvervoer omgebouwde vrachtwagen. Eerst naar een plek waar je langs een kabel naar beneden kon zweven door een kloof. Je hing horizontaal aan een kabel met je gezicht naar beneden, je werd door iemand afgezet en zo “vloog” je 1025 m naar beneden. Wij hebben dat niet gegaan, een aantal anderen van de groep wel. Met een pick-up werden ze weer terug gebracht. We reden een stuk verder en daar gingen we met een kabelbaan, aangedreven door een vrachtwagen motor naar de overkant van de kloof. Daar liepen we ongeveer een uur langs een muilezelpad. Daarna gingen we weer terug over de kloof met net zo’n kabelbaan en daar stond de Chiva weer op ons te wachten. Die bracht ons toen naar de top van een berg waar we op de rand van de afgrond konden schommelen. Hierna ging we terug naar de stad om de tocht af te sluiten met een lunch. Het was super. Na de lunch even terug naar ons hotel om te relaxen. Om een uur of half 5 nog wat door de stad gelopen. Om 7 uur was het diner. Na het diner gingen we met een groepje de actieve vulkaan Tungurahua bekijken. Met een Chiva reden we een berg tegenover de vulkaan op, via vele haarspeldbochten, naar een hoogte van 2800 m. Vanaf deze plek had je een schitterend uitzicht over de vallei, vele lichtjes, en keek je tegen de kratermond aan. Bij gunstige omstandigheden zie je er enorme rookkolommen uitkomen, al dan niet gepaard met lavavuurwerk. Soms kun je de vulkaan horen. We hebben een tijd daar gestaan, we kregen nog een lekker drankje met rum, maar helaas hoorden en zagen we niets. We gingen met de Chiva weer terug naar ons hotel.

DAG 9

14542779_842379062564022_292976400_nNaar de hoogste berg van Ecuador, de Chimborazo (6310 m). Weer een schitterende weg daar naar toe. Veel variatie in het landschap.
Af en toe een stop gemaakt. We komen kuddes lama’s tegen. Boven de 4000 m zien we wat natte sneeuw liggen. Dat voorspelt niet veel goeds voor de Chimborazo. Boven de 4200 m komen we kuddes vicuñas tegen. Rond kwart voor 12 komen we bij de ingang van het nationale park Chimborazo. We zien natte sneeuw en mist. We rijden met de bus verder naar 4800 m. Daar staat een hut waar je wat kan eten en drinken. We hebben toch wat last van de hoogte, het lijkt alsof je op een boot zit. Een gedeelte van de groep loopt verder naar het 5030 m punt. Wij lopen een klein stukje omhoog naar een monument op 4870 m. Dat viel al niet mee. We moeten wachten tot de rest van de groep weer terug is. Lekker wat gegeten en gedronken in de hut. Toen de rest terug was en ook nog wat gegeten had, gingen er 6 naar beneden met de mountainbike. De rest met de bus er achteraan. Op een bepaald punt, op een afgesproken punt en stuk naar beneden, kwamen ze weer bij ons in de bus. Helemaal koud en nat. Ze hadden het wel gaaf gevonden. Met weer wat tussenstops kwamen we om ongeveer half 6 aan in het guesthouse in Guamote. Een prachtig onderkomen, beheerd door een Belgische dame. Het is een stichting die educatieve projecten op zet voor uiteenlopende etnische groepen, dagopvang voor de kinderen. De opbrengst van de guesthouse gaat naar deze stichting. We kregen eerst een snack en een drankje in de “woonkamer ” met open haard en daarna een heerlijk diner.

DAG 10
14600721_843436242458304_1738324208_oVan Guamote, via Alausi naar Ingapirca. We reden om half 7 met de bus naar Alausi. Daar stapten we om 8 uur op de trein voor een onvergetelijke ca. 1,5 uur durende treinrit door de “Duivelsneus”. Tijdens de rit hebben we fantastische uitzichten over het omringende landschap, niet in foto’s te vatten. Het laatste stuk is het spectaculairst, als de trein met zigzagbewegingen een kilometer steil afdaalt. We komen bij een stationnetje. Daar is ook een overdekte ruime met een paar kraampjes, en via een trap omhoog kwam je bij een café-restaurant. Lekker koffie gedronken. Er was ook een klein museum, wat we bekeken hebben. Beneden was er een dansgroep in klederdracht aan het dansen. Heel leuk om te zien.Daarna gingen we met de trein weer dezelfde weg terug naar Alausi (de locomotief was via een wissel weer voor de trein gezet). We reden een klein stukje met de bus en bezochten een echte indianenmarkt in Alausi. Voornamelijk inheemse producten, echt bedoeld voor de locale bevolking. Je zag bijna alleen indiaanse bevolking, heel karakteristiek. Om ongeveer 11 uur treffen we weer verder. We maakten een aantal tussenstops/fotomomenten. Door dorpen La Moya, Zhud, El Tambo. Door het hooggebergte, schitterende uitzichten. Rond half 3 kwamen we aan bij hotel Posada in Ingapirca. Eerst hebben we daar geluncht. Het regende een beetje. Om half 5 was het weer droog en gingen we de overblijfselen bekijken van de korte tijd dat de Inca’s in Ecuador huis hebben gehouden. We kregen een rondleiding door onze reisleider Marc. Zeer interessant. Het werd al donker toen we terug liepen naar het hotel. Na het diner gingen we naar buiten. We kregen een kruik mee, want het was koud. Ze hadden speciaal voor ons vuurwerk geregeld en warme lucht ballonnen. We kregen ook nog een lekker warm drankje: cannelasso (een zoet drankje met kruiden en rum). We hebben nog even bij het kampvuurtje gestaan en gingen daarna, met kruik, lekker slapen.

DAG 11

14600642_845706538897941_1732096672_oPlan projecten bezoeken in Canar, waarna we doorrijden naar Cuenca. We waren vroeg opgestaan en hadden vroeg ontbeten. Maar er was wat verwarring over hoe het programma ging verlopen. Uiteindelijk zouden de mensen van Plan naar ons hotel komen en een extra busje, omdat we in 2 groepen verschillende projecten gingen bezoeken. Dus moesten we nu daarop wachten. Toen ze er waren, kregen we eerst uitleg over de veiligheidsvoorschriften e.d. Om 10 uur zijn we vertrokken. Wij gingen naar een schooltje in Cercapata, waar kinderen speciaal voor ons aanwezig waren ondanks de vakantie. Zij lieten ons zien hoe de lessen over producten uit de omgeving en het milieu in elkaar zaten. Ook werden voorbeelden gegeven hoe zij met het maken van dingen zoals armbandjes, oorbellen, gebreide truitjes zelfstandig ondernemer konden worden. Daarna kregen we een maaltijd met de eigen producten uit de omgeving die we eerder besproken hadden. Plan levert de leermethodes en schoolartikelen, en leidt de leerkrachten op.Vervolgens reden we naar een andere community, Jalupata. Daar werden we ontvangen in een gemeenschapshuis. Hier leerden kinderen wat voor gevaren er in de omgeving zijn en wat ze dan moeten doen. Daar kregen we eerst binnen uitleg over en daarna gingen we buiten een door Plan ontworpen spel doen dat over gevaren ging. Een soort ganzenbord. Toen was het de beurt aan de volwassenen, voornamelijk vrouwen. Zij gaven uitleg over hun 14632697_845706615564600_1581069949_omicrokrediet systeem. Plan ondersteunt de opzet en adviseert. Vervolgens kregen we weer te eten. Alle eten werd in het midden op lage tafels gezet, wij er om heen, en daar omheen de vrouwen. Onze meegenomen lunchpakketten gaven we naar aan de kinderen. Na het eten reden we naar een aantal ondernemingen van de vrouwen om te bekijken, een aantal van hun ging mee. 1 had een stuk land gekocht en verbouwde er aardappelen op. Een ander had een stukje verder een kleine forellen kwekerij. Na deze bezoeken reden we weer terug met het busje en namen afscheid van de vrouwen. We reden verder door naar een benzinestation, waar de grote bus met de andere groep stond te wachten. Het was rond kwart voor 6. Via Canar reden we weer ene schitterende weg en arriveerden tegen 8 uur bij het restaurant in Cuenca, waar we het diner gingen gebruiken. Na het diner reden we net de bus naar hotel Carvallo in Cuenca, een prachtig hotel met zeer luxe kamers. Na deze indrukwekkende en vermoeiende dag was iedereen wel toe aan zijn bed.
DAG 12
14689840_846946632107265_219003527_oVandaag bleven we in Cuenca. Dit is de 3e stad in Ecuador, heeft 600.000 inwoners en ligt op een hoogte van 2550 m. We mochten uitslapen vandaag, om kwart over 8 ontbijt en om 9 uur vertrokken we met de bus naar de beroemde hoedenfabriek van Homero Ortega in Cuenca. Hier worden de Panama hoeden vervaardigd. Onze reisleider gaf een rondleiding en als laatste gingen we naar de showroom waar we vele hoeden konden passen en eventueel kopen. Ook tassen en sieraden behoorden tot het assortiment. Behoorlijke prijzen, maar nog altijd veel lager dan in de winkel.
Na dit bezoek reden we met de bus naar het uitzichtpunt El Turi. Vlak ervoor was de galerie/werkplaats van E. Veøa, bekend keramiek. We hebben er even rond gelopen, ze hadden prachtige dingen. Vanaf het uitzichtpunt had je een schitterend uitzicht over Cuenca. Nadat we genoten hadden van het uitzicht, reden we met de bus terug naar het oude centrum, waar we in een restaurant naast de kathedraal de lunch gebruikten. Hierna ging iedereen zijn eigen weg. Wij gingen eerst de kathedraal bekijken. Hij was opvallend licht van binnen. Voor 2 dollar p.p. kon je naar boven klimmen in de toren, 155 treden, en stond je bovenop de kathedraal, waar je een prachtig uitzicht had over de stad. Verder in het park voor de kathedraal gelopen, hier leven heel veel leguanen, en door de stad gelopen. Een markt bezocht. Ook leuke winkeltjes met artikelen uit de streek, zoals sieraden, kleding. Een soort hal/centrum voor kunst en ambachten waar allemaal kleine winkeltjes waren met o.a. keramiek, sieraden, souvenirs, muziekinstrumenten, spelletjes, hoeden, kleding, en nog veel meer. Heel leuk. Tegen zessen, dan wordt het al donker, waren we terug in het hotel.
’s Avonds met de bus weer naar hetzelfde restaurant als gisteren voor het diner. Weer lekker gegeten en toen we terug waren in het hotel was het bedtijd.
DAG 13
14608753_848605735274688_5592490346635019911_oVan Cuenca via nationaal park El Cajas naar Guayaquil. We vertrokken om 8.00 uur met de bus en reden door de buitenwijken van Cuenca, waar veel dure huizen staan van mensen die het gemaakt hebben in Amerika en het geld naar hun familie in Ecuador sturen. Hier wonen ook veel pensionades, omdat Cuenca veel goede voorzieningen heeft. Ondanks dat Cuenca een welvarende stad is, leeft toch nog 28% van de inwoners onder de armoede grens. We reden steeds langs de rivier Tomebamba en stijgen van 2550 m naar 3600 m, waar het controlepunt van nationaal park El Cajas is. Onderweg zien we eucalyptusbomen, daarna droog nevelwoud en paramo gebied (= heide landschap op hoogte). Het nationaal park El Cajas wordt gekenmerkt door de honderden meertjes (232 volgens de gids) en de typische Polylepis bomen, een boomsoort die op grote hoogten groeit. we zitten hier op 4000 m. We stoppen bij het 1e meer, dat Torreadora (vrouwelijke stierenvechter) heet en waar gelegenheid is om te plassen, en wat te eten en te drinken.
Vanaf hier gaan we een wandeling maken door het nationaal park met een gids. Een kleine groep maakt een korte wandeling en komt op hetzelfde punt uit. Wij maken een langere wandeling van 1,5 a 2 uur en komen op een lager gelegen punt uit. Een schitterend gebied! Prachtige wandeling! Een hele mooie natuur! Rond half 12 zijn we bij het lager gelegen punt, waar de bus al klaar staat. We rijden terug naar het beginpunt, waar we de andere groep oppikken en na een sanitaire stop kunnen we weer verder. Eerst verder omhoog naar de top van 4167 m, de pas “Los Tres Cruces”. Hierna gaan we alleen nog maar naar beneden en nemen we langzaam afscheid van het hooggebergte van de Andes. Weer schitterende uitzichten! Om kwart voor 1 stoppen we bij “Vista Linda” om te lunchen. Daarna een stuk in de mist gereden. Langs de weg zien we veel Tagua palmen (van de noot maken ze beeldjes en dat lijkt op ivoor, wordt plantaardig ivoor genoemd), en tropisch regenwoud. Als we nog lager komen, zien we veel suikerriet, bananen en cacao plantages. Aan de kust zien we veel rijstvelden en kraampjes langs de weg waar ze fruit verkopen. Dan komen we in Guayaquil.
We worden afgezet op een punt vlakbij het centrum, waarna we nog een stukje stad gaan verkennen.We lopen naar een punt waar je 444 treden omhoog kunt naar een vuurtoren van waaruit je een schitterend uitzicht hebt over de stad (doet maar een kleine groep), langs het oudste straatje van Guayaquil, langs de boulevard, zeer uitgebreid en vrij nieuw, er is van alles, en langs mooie gebouwen waaronder het gemeentehuis. Rond half 7 komen we aan bij ons hotel. Inchecken en opfrissen. Om kwart voor 8 een heerlijk diner en daarna nog even in de bar blijven hangen.
DAG 14
14692133_849258958542699_5890010775083285116_oVandaag ging een gedeelte van de groep de Plan projecten in de Santa Elena provincie bezoeken en het andere gedeelte ging hun sponsorkind bezoeken. We overnachten vervolgens in hotel Marvento II in Salinas. De koffers moesten wel mee met onze bus, waarmee de groep om kwart voor 8 vertrok voor de bezoeken aan de Plan projecten. Wij konden daarna rustig ontbijten. We werden om 9 uur opgehaald en gingen samen met een ander stel op pad, want onze sponsorkinderen woonden niet ver van elkaar. Er gingen begeleiders van Plan mee en een vertaler. Rond half 11 kwamen we aan bij het huis van het sponsorkind van het andere stel, een meisje van 9 jaar. We werden heel hartelijk ontvangen, vader had speciaal vrij genomen voor dit bezoek. Het was heel hartverwarmend. Een armoedig huisje, ze hebben niks, en ze zijn super dankbaar dat zij steun krijgen via Plan en dat hun sponsor op bezoek komt. We hebben een tijdje zitten praten, kregen wat te drinken en liepen toen naar een gemeenschappelijke ruimte ietsje verderop in de community. Daar werden ook projecten met hulp van Plan uitgevoerd, zoals cursussen over seksueel misbruik voor tieners, maken van dingen zoals gehaakte tasjes, poppetjes van knutselrubber door vrouwen, die ze dan weer kunnen verkopen. Die vrouwen zijn blij dat ze een doel hebben en zich kunnen ontwikkelen i.p.v. thuis te zitten. Ze zijn heel enthousiast en het is heel mooi om mee te maken. Ze wilden allemaal met ons op de foto. Na een emotioneel afscheid reden we naar een super groot en modern winkelcentrum, om te lunchen. Wat een tegenstelling! Dit lag vlak bij de kust.
Na de lunch hebben ze ons nog wat van de omgeving en het strand laten zien. Daarna reden we naar El Morro, een toeristisch gebied. Hier woont mijn sponsorkind, Alberto, een jongen van bijna 16. Het huisje was iets groter, er stonden alleen 2 banken, verder niets. Alleen zijn moeder was er en wat broertjes en zusjes. We gaven hem nog een cadeautje voor zijn verjaardag, een voetbal, daar was hij heel blij mee. Verder was het een echte puber, heel erg verlegen. We gingen met de auto nog enkele Plan projecten bezoeken, Alberto ging mee: in het dorp een gemeenschapshuis, waar weer een aantal vrouwen aanwezig was. En in Porto del Morro (15 min rijden, aan de kust), waar een klein museum was, en waar een dansgroep in klederdracht van het hooggebergte speciaal voor ons ging dansen. Dat viel niet mee in de hitte. Alles wordt gesponsord door Plan. Hierna reden we terug naar het huis van Alberto. Zijn vader was er nu ook. Konden we nog op de foto met de hele familie. Na een hartelijk afscheid, en bedankjes over en weer, reden we terug naar een bepaald punt. Daar stapten wij en het andere stel over op een taxi, die ons naar het hotel in Salinas bracht, waar we rond half 7 arriveerden. Om half 8 was het diner in de meest ongezellige ruimte tot nu toe en ook het simpelste en snelste, alleen een hoofdgerecht. Na het diner hebben we nog langs de boulevard en het strand gelopen en een ijsje gegeten.

DAG 15
14680956_849368815198380_7759757027227229899_o (1)

Vandaag gaan we de universiteit in Santa Elena bezoeken en zullen we een aantal studenten ontmoeten. Rond half 8 vertrokken we met de bus naar de universiteit. We werden ontvangen in een vergaderzaal en kregen uitleg over Plan Scholarship en maakten kennis met enkele studenten. Zij vertelden wat het voor hun betekende en hoe zij het ervaren. Er zijn totaal 5000 studenten op deze universiteit en er zijn diverse studierichtingen. Er studeren nu 35 studenten m.b.v. Plan Scholarship. Naast hun studie krijgen ze ook veel workshops voor hun persoonlijke ontwikkeling. De overgang van community naar het universiteitsleven is namelijk heel erg groot.

Hierna splitste de groep zich weer in tweeën. De ene groep bleef nog op de universiteit en ging later het huis van Shirley (1 van de studenten) bezoeken. Wij gingen het huis van Johnny (een andere student) bezoeken. Het was meer dan een uur rijden. Hij woont in Rio Seco. Daar werden we ontvangen bij het gemeentehuis door de “president” van de community, apetrots dat er zo’n grote groep uit Nederland zijn dorp kwam bezoeken. We liepen naar het huis van Johnny, een eenvoudig huisje, we konden er net met z’n allen zitten, op plastic stoelen uit het gemeentehuis. Zijn ouders waren op z’n zondags gekleed en ze waren supertrots en dankbaar dat hun zoon kon studeren (studie verpleegkunde) met hulp van Plan. Ze straalden helemaal. Zelf konden ze dat nooit betalen. Ze hadden 7 kinderen, Johnny was de jongste en nog zo’n 17 kleinkinderen en 4 achterkleinkinderen. Enkele waren ook aanwezig. Het was hartverwarmend. Nadat we een tijdje gepraat hadden en op het punt stonden om weg te gaan, kregen we nog een warme maaltijd en drinken, en we kregen een zakje ovo’s (een soort pruimen) mee.

Het was geweldig! Na dit bezoek reden we terug naar de universiteit. We brachten eerst nog een bezoek aan een faculteit waar een student studeerde die door 1 van de groepsleden werd gesponsord. Iets met drones en met IT, niet helemaal duidelijk voor velen van ons. Daarna gingen we terug naar de zaal om te eten. Dit was de afsluiting van het bezoek aan de universiteit. We reden met de bus naar het Plan kantoor in Santa Elena, met een tussenstop bij het strand waar we een ijsje hebben gegeten. Hier kwam ook de andere groep naar toe en rond 4 uur vertrokken we gezamenlijk met onze eigen bus naar Guayaquil. Naar het hotel waar we eerder hadden geslapen.

 DAG 16
14682041_849417218526873_812987727047005167_oEen gedeelte van de groep ging door naar de Galapagos eilanden, Zij vertrokken al vroeg naar het vliegveld. De rest van de groep, waaronder wij, vlogen terug naar Nederland, en konden rustig aan doen want we zouden pas om 15.15 u bij het hotel worden opgehaald. We mochten tot 13.00 uur onze kamer aanhouden. Op ons gemak ontbeten en d14680833_849417945193467_3360966760033257846_oaarna nog even de stad in. Het was rond de 30 graden buiten. Guayaquil is de grootste stad van Ecuador, met 3,2 miljoen inwoners incl. de omringende dorpen. Er heerst veel armoede en het heeft de grootste criminaliteit, waarbij veel wapens gebruikt worden. Eerst liepen we rond in het park tegenover het hotel. Hier leven vele leguanen. Die leefden er vroeger al en toen de stad ontstond heeft men er een park omheen gemaakt. Daarna een heel stuk langs de boulevard gelopen. Aan het eind was nog een marktje met streekproducten, zoals sieraden, kleding, enz. en de motorclub “Old Timers Guayaquil” kwam net aangereden met mooie Harley Davidson motoren. Verder naar de vuurtoren, nu konden we op eigen tempo de 444 treden beklimmen. Vanaf hier een prachtig uitzicht over de stad en de rivieren die er door lopen. Toen was het toch nog haasten om op tijd terug te zijn in het hotel. De laatste spullen ingepakt en uitgecheckt. In de hal van het hotel konden we de koffer neerzetten en we hebben daar op een bank gezeten tot we opgehaald werden. Ondertussen wat gegeten en gedronken, en verhaaltjes geschreven. Om kwart over 3 werden we opgehaald met een bus, die ons naar het vliegveld bracht, ongeveer 20 minuten rijden. Na inchecken hebben we winkels gekeken, ons laatste geld uitgegeven en koffie gedronken. Om 18.45 u (Ecuadoraanse tijd) vertrok ons vliegtuig en 11,5 uur later, de volgende dag, rond kwart over 1 (Nederlandse tijd) landen we op Schiphol. Rond half 4 waren we weer thuis.

Het was een geweldige reis!